#1 Before I die: 'Have 3 friends to die for'

#1 Before I die: 'Have 3 friends to die for'

Personal -

Een bucket list of een 'try before you die' is een lijstje waarop alle dingen staan die je nog wil doen in je leven. Dat kunnen grote dingen zijn, zoals verhuizen naar een ander land of met de liefde van je leven trouwen. Maar ook kleine dingen, waar je elke dag een beetje aan werkt en naartoe groeit. Bekijk het een beetje als de goede voornemens die je elk nieuw jaar maakt, maar dan voor je leven in haar geheel. Ik begon er zo'n jaar geleden mee, toen ik besefte dat ik een heel aantal dingen in mijn leven moest veranderen omdat het allang niet meer was wat het had moeten zijn. Daarom zal ik wekelijks een post maken over de dingen op mijn lijstje. Voor mijzelf, als motivatie, maar ook voor jou. Hopelijk haal je er de inspiratie uit om zelf alles uit je leven en je toekomst te halen wat eruit te halen valt - en meer. Change, it's never too late to go for what you've always wanted.

Vandaag: 'Have at least 3 friends to die for'

Mijn eerste post kan een beetje abnormaal lijken, en ik was oorspronkelijk ook niet van plan om deze doelstelling als eerste te schrijven. Wat mij er nu toch toe aanzet is dat ik vandaag een heel leuke dag gehad heb met iemand die ik eigenlijk amper ken en de laatste weken ook aangenaam verrast was door de mensen in mijn omgeving. Nu moet je weten dat ik, toen ik begon met deze site, mijzelf één voorwaarde stelde: eerlijkheid, die vanuit mijn hart geschreven wordt. Omdat ik soms bang ben voor wat ik voel en omdat ik het moeilijk vind om mijn echte emoties te uiten, is het een goede oefening voor mij om niet langer dingen op te kroppen maar ze op te schrijven en ze dan gewoon te laten zijn wat ze zijn. En ik hoop dat ik zo anderen ook kan overtuigen om uit te komen voor hun emoties.

Vrienden zijn voor mij mijn hele leven heel belangrijk geweest, niet omdat ik die ene jeugdvriendengroep heb waar ik nu al twintig jaar mee omga, maar net omdat ik al zoveel nieuwe vrienden heb gemaakt en, daarmee samenhangend, al veel verloren ben. Ik weet nog dat mijn eerste vriendschap in het eerste leerjaar heel soepel verliep. Ik liep gewoon op het meisje met de leuke ponyspeldjes af en vroeg 'Wil je mijn vriendin zijn?' en dat was dat. In de jaren die volgden werd het moeilijker. Ik werd gepest tot mijn tweede middelbaar en had dus niet veel vrienden, ik leerde toen vooral dat kinderen gemeen tegen elkaar zijn en ik maar niemand moest vertrouwen. Toen ik veranderde van school leerde ik meteen wel leuke mensen kennen, waar ik nog steeds goede herinneringen aan heb. Mijn twee laatste jaren zat ik op internaat, waar ik moest samenleven met verschillende persoonlijkheden, iets dat mij niet altijd makkelijk viel, maar ik heb er wel twee schatten van vriendinnen aan overgehouden. Daarna ging ik op kot en leerde weer nieuwe mensen kennen, waar ik niet zo'n goede ervaringen mee heb. Natuurlijk zijn er ook positieve mensen geweest, maar het komt er op neer dat ik vorige zomer terug stond waar ik was toen ik veertien was en naar mijn nieuwe school ging. Mijn vertrouwen in mensen had op dat moment dan ook zijn dieptepunt bereikt. Het heeft mij veel tijd en moeite gekost om dat opnieuw op te bouwen, en ook dat ging in stukken en beetjes, want ik werd ook enkele keren opnieuw teleurgesteld. Maar het is mij intussen wel gelukt, toch tot op zekere hoogte.

Vriendschap is namelijk gebaseerd op wederzijds vertrouwen en respect. Dat klinkt logisch en ik denk dat iedereen dat ook wel weet, maar het naleven is iets helemaal anders. Voor mij persoonlijk is vriendschap ook, buiten het bovenstaande, eerlijkheid, humor, liefde en acceptatie. En dat is veeleisend van mij, want het is heel moeilijk om zo'n mensen te vinden en ze bij je te houden. Vrienden zijn voor mij de mensen die mij accepteren zoals ik ben, bij wie ik mijzelf kan zijn en geen blad voor de mond moet houden. Vriendschap is iets dat er in één moment plotsklaps kan zijn, zoals ik meemaakte vandaag, of dat kan groeien naarmate je elkaar beter leert kennen, zoals met mij en Helena het geval was (wij konden elkaar niet luchten in het middelbaar). Dat bewijst wel weer hoe belangrijk het is om niet meteen een oordeel te vellen over iemand, iedereen is het waard om beter te leren kennen. Het is iets dat veel moeite en tijd vergt. Na mijn 'slechtere' periode besloot ik mij te omringen met mensen die mij inspireren een betere versie van mijzelf te zijn. Dat houdt in dat ik hen toelaat het mij te zeggen als ik weer 298439 drama's zie of fouten maak. Het houdt ook in dat ze kunnen leven met mijn humor, die verschrikkelijk slecht is. Dat ze om kunnen met mijn ongeduldigheid en mijn aangeboren gevoel voor wanorde en te laat komen (bedankt Lien, Dan, B). Ze kennen mij goed genoeg om mij te kunnen intomen als ik weer eens te hevig reageer op dingen, ook al geef ik het niet graag toe. Ze luisteren naar mij, zijn begripvol, maar zullen nooit een oneerlijk antwoord geven. Dat zijn mijn vrienden.

En ik heb op dit moment meer dan '3 friends to die for', maar of ze zullen blijven, dat weet ik niet. Want soms groeien vrienden nu eenmaal uit elkaar, of gebeurt er iets waardoor een vriendschap op de proef gesteld wordt en in het ergste geval kapot gaat. Ik kan alleen maar hopen dat zoiets niet zal gebeuren, maar een leven kan snel veranderen. Het is voor mij ook altijd moeilijk om iemand nieuw te vertrouwen, want het probleem is namelijk dat ik meteen van ze ga houden. Maar ik heb onlangs, vandaag, beseft dat het niet zo moeilijk hoeft te zijn en dat ik mijzelf daarmee alleen maar in de weg sta.

Intussen heb ik geleerd dat ik vrienden herken aan hun hart, niet aan hun uiterlijk, leeftijd of levenswijze. Dat vrienden ook niet zomaar weggaan in moeilijke periodes, maar dat ze er zelfs op staan om te blijven. Dat ze helpen terwijl het hen niet gevraagd werd, maar simpelweg omdat ze weten dat je hulp nodig hebt. En dus zijn echte vrienden iets dat ik onwaarschijnlijk hard koester, na mijn moeilijke verleden op dat vlak. Omdat ze mij bevestigen wat ik dit jaar heb geleerd, dat echte vriendschap het mooiste en het beste is dat er bestaat. En dat de angst om te verliezen niet opweegt tegen het geluk ze te hebben.